Czy to brzmi znajomo?
Masz bóle brzucha, wzdęcie, biegunkę, cierpisz z powodu zaparcia i nagromadzenia gazów.
I to nie tylko raz czy dwa razy w roku, ale stale, czasami przez całe dnie lub tygodnie bez końca.
Jesteś zmęczona, wyczerpana, przygnębiona. Masz bóle głowy. Cierpisz z bólu.
A co mówią lekarze? Poszukują oznak zapalenia.
Wykonują badania usg, kolonoskopię testy na alergię. Poszukują chorób różnego rodzaju.
W przypadku jeśli nie znajdą żadnych zmian stawiają diagnozę: zespół jelita nadwrażliwego.
Ta diagnoza jest mglista i długo się na nią czeka.
A leczenie? To jak błądzenie po omacku.
Zmiana diety i nawyków żywieniowych.
Psychoterapia i techniki radzenia sobie ze stresem.
W zależności od głównego objawu: leki na biegunkę, zaparcie lub ból.
Antybiotyki. Czasami także leki przeciwdepresyjne. U niektórych to działa, u innych nie.
Czasami leczenie to zmniejsza objawy na krótko, czasami na dłużej.
Próbuje się wielu metod, z wątpliwym skutkiem. Leczenie IBS odbywa się metodą prób i błędów.
To frustruje zarówno pacjentów, jak i lekarzy. A Ty ciągle czujesz się wzdęta,
masz zaparcie, cierpisz z powodu biegunki, nagłego parcia i silnych bólów brzucha.
A co mówią badacze? Dla nich zespół jelita nadwrażliwego, czyli w skrócie IBS, to złożona choroba.
Wiele czynników przyczynia się do IBS. Niewiele z nich jest poznanych.
IBS niekorzystnie wpływa na jakość życia bardzo wielu osób
i wiąże się z ogromnymi obciążeniami finansowymi społeczeństwa.
Zespół jelita nadwrażliwego zawiera czynnik genetyczny.
Równocześnie ważną rolę ogrywają nawyki żywieniowe, styl życia, zakażenia i stres.
Czynniki te mogą spowodować wystąpienie choroby lub nasilenie dotychczasowych objawów.
Badacze uważają, że dochodzi do zaburzeń komunikacji w zakresie dróg nerwowych pomiędzy
mózgiem i przewodem pokarmowym.
Zespół jelita nadwrażliwego jest przewlekłą chorobą, która wymaga długotrwałego leczenia.
Jednak tylko wtedy, gdy w pełni poznamy tę chorobę będziemy w stanie właściwe ją leczyć.
Tylko po zidentyfikowaniu odpowiedzialnych czynników genetycznych
będziemy w stanie rozróżnić podgrupy chorych i wybrać odpowiednie metody leczenia dla każdej z podgrup.
Tylko wtedy wszystkie osoby cierpiące na zespół jelita nadwrażliwego
odzyskają satysfakcjonującą jakość życia.